حزب پان ایرانیست، درون مرز
هم میهنان!
جنبش آذربایجان برای دموکراسی و یکپارچگی ایران،چندی است که در راستای هدفی والا و انسانی یعنی آزادی و نیرومندی ایران تلاش می کند.این جنبش از مردان و زنان ایران پرستی تشکیل شده است که آرمانشان در یک واژه یعنی ایران خلاصه می شود.

این مردان بزرگ و آرمانخواه زاده سرزمین ورجاوند آذربایجان بوده و آرمان بابک ها،شیخ محمد خیابانی ها،ستارخان ها و... را در سینه می پرورانند.آذربایجانی ها همواره مردان ِ مرد را تقدیم ایران و جامعه ایرانی نموده است و به یقین راه "ایران بزرگ" از این خطه می گذرد.

ولی این جنبش و این مردان آرمانخواه از سوی کفتاران و مزدبگیران اجنبی (که متاسفانه همواره از کشور ما بوده و هستند و زالو وار از خون کشور و ملت ما می زیند ولی به آن خیانت می کنند ) گاه و بیگاه متحمل مزاحمت هایی می گردند و می دانیم که این مزاحمت ها تنها و تنها عرض خود بردن است ور نه جولانگه سیمرغان ایرانی عرصه کوته آستینان نیست.

جالب است بدانید که در زمانی که ملت بزرگ ایران برای احقاق حقوق از دست رفته خود برپاخواسته است و زمانی که خون ملت ما در کف خیابان ها جاریست و کوچک و بزرگ،پیر و جوان و حتی به گواهی یکی از دوستان یک ایرانی "کاملا نابینا" برای دادخواهی و رساندن فریاد آزادی و نشان دادن شعور ملی به خیابان ها می آیند،این کفتاران و خود فروختگان در یک همکاری بی بدیل به حاکمیت فرقه ای مردم را به بیرون نیامدن و عدم اعتراض دعوت کردند!!!و خواستند وانمود نمایند که دعوی دعوی آنان نیست؟

و چون از بی مشروعیتی و سرخوردگی خود در میان ملت ایران و مردم آذربایجان به خوبی آگاه بودند از دادن هر گونه فراخوان و یا تشویق مردم به اعتراض خودداری کردند.زیرا می دانستند که در بلبشو و ازدحامی که پس از انتخابات پیش آمده کسی شنوای ندای شوم اینان نخواهد بود!پس دست پیش گرفتند تا پس نیفتند و گفتند: ما در مسئله دخالت نمی کنیم؟ گویی اگر دخالت می کردند ایران قیامت می شد!

و یا شاید هم فراموش کرده بودند که در سال های پیشین در به اصطلاح سالگردهای فتنه ی یکم خرداد احدی به فراخوان اینان در خیابان ها حاضر نشد و و نتوانستند حتی 10 نفر را یکجا گردهم بیاورند.

مگر همینان نبودند که فریاد می زدند اگر روزی اسراییل یا امریکا به ایران حمله کند به خیابان ها خواهند آمد تا کشور را تجزیه کنند؟؟؟مگر همین اوباش نبودند که می گفتند که اگر روزی اوضاع مملکت به هم بخورد ما ساز خود را خواهیم زد؟؟؟پس کجا بودند؟؟مگر نشد؟مگر کشور به هم نریخت و مگر 10 روز تمام دوربین رسانه های خارجی بر روی ایران متمرکز نبود؟چرا نیامدند و ساز خود را نزدند؟درد ملت پیشکش،انتخابات پیشکش،چرا با پلاکادر ها و شعارها و گفتمان های خود نیامدند و از فرصت به دست آمده استفاده نکردند و از آب گل آلود ماهی نگرفتند تا تلویزیون های جهان هم سرکی به تبریز بکشند و اوضاع را در جهان بازتاب دهند؟می آمدند و امروز ناله نمی کردند که پان ایرانیست ها جنبش را در دست گرفته اند و شعار های چنان و چنین بالا می رود.ولی نیامدند چون نمی توانستند.

به دلایل زیر نمی توانستند:

عده ای از اینان مزدور حاکمیت فرقه هستند و با خط دهی سازمان های اطلاعاتی حرکت می کنند.

عده ای دیگر پرونده های کیفری-اخلاقی در دادگستری دارند و رژِیم این پرونده ها را همچون یک چماق بالای سرشان نگهداشته و در صورت هرگونه رفتار نامطلوب آن را علم می کند.

بخش بزرگی از اینان نیز ساکن خارج از کشور هستند و از بقایای حزب توده و گروهی چپ ایران به شمار می روند و تنها با مصاحبه و مقاله می توانند عقده گشایی کنند.

نکته:حتی در صورت جمع بودن همه شرایط یقین بدانید هیچ کاری از دست این کوتوله های سیاسی ساخته نبود.


اینان برای ایجاد تفرقه در میان صفوف اپوزیسیون،دانشجویان،ملت ایران و کارگران به وجود آمده اند و محصول رخداد های 20 تیر 1378 می باشند.هنگامی که دانشگاه تبریز پس از خیزش 18 تیر دانشگاه تهران به پا خواست،حاکمیت فرقه برای خنثی کردن قطب دوم سیاسی ایران زمین گروه های مرتجع تجزیه طلب و قوم گرا را در تبریز به راه انداخته یا تقویت کرد تا بار دیگر با مشکلی مشابه 78 روبه رو نشود.اگر دقت کرده باشید ما هیچگاه پیش از سال 78 در آذربایجان مسائل قومیتی را نمی شنیدیم و نمی دیدیم.پس از این سال و با ایجاد انجمن هایی چون سهند و حلقه های همانند در میان صفوف جنبش دانشجویی در تبریز شکاف ایجاد شد و دانشجویان به دو دسته آزادیخواه و برابری طلب و طرفدار دموکراسی برای ایران و دانشجویان قوم گرا تقسیم شدند.قوم گرایان چون با رژیم طرف نبودند و سخن از شونیسم رضاشاهی و ملی گرایی که شاه به وجود آورده بود می زدند امکان فعالیت بیشتری داشتند چون ظاهرا بر اساس فرمایشات امام وقران بر ضد نظمی که رژیم منحوس گذشته به وجود آورده بود حرف می زدند...اما انجمن های دانشجویی دموکرات به راحتی سرکوب و خفه می شدند امروز بعد از ده سال همان دانشگاه تبریزی که پس از تهران لرزه بر اندام حاکمیت فرقه ای انداخته بود دارای هیچ تشکل و انجمن دانشجویی نیست...حاکمیت فرقه با زیرکی کاشت و خورد... .

البته نمی گوییم که نقش سرویس های اطلاعاتی سایر کشور ها در این قضیه نبوده است.ولی در اوایل کار ،قبیله گرایی با مهندس حاکمیت فرقه روی پا ایستاد.

وگرنه نهاد ها و کشورهای مختلفی در این امر درگیر هستند.برای نمونه اسرائیلی که همواره از دخالت های حاکمیت فرقه در مسئله فلسطین لطمه دیده است به یقین دوست دارد دست به اقدام متقابل بزند وبه قول خودشان ایران را از داخل و از طریق قومیت های خودش شکست دهد...

امریکا ،رژیم باکو و آنکارا نیز هر یک به نوعی در امر دخیل هستند ولی نادانی و جهل مسئولان نظام به مسائل قومی و ملی به قدری زیاد است که خود این موضوع یکی از دلایل پیدایش قبیله گرایی است.

سخن کوتاه:

ملت ایران به زودی انتقام خود را از همه خائنین به خواب رفتگان و در خواب شدگان خواهد ستاند و قومیت های ایرانی در سرکوب حرکت های ایذایی قبیله ای در ضد ملت ایران در صف نخست خواهند ایستاد.

جنبش آذربایجان یکی از این حرکت های زیبا و ایران گراست که با جمع کردن نخبگان آذری برای ایران و به طریق اولی آذربایجان می کوشد و فضیلت اندیشیدن به ایران و حاکمیت ملی را در حد اعلای خود داراست.

ما پان ایرانیست ها از هر کجا پیام گرم پاینده ایران می فرستیم بر همه کوشندگان این جنبش و می گوییم هر ایرانی ِ آزاده ای یک پان ایرانیست است.

آشنایی با جنبش آذربایجان برای دموکراسی و یکپارچگی ایران:

www.Iranazar.net

www.Iranazar.org


راه و خواسته ما پان ایرانیست:

حاکمیت ملی

دموکراسی

حقوق شهروندی


به ایران بیاندیشید


که گردون نگردد مگر بر بهی

به ما بازگردد روزگار مهی


پاینده ایران

حزب پان ایرانیست،درون مرز