| فراخوان نهاد مردمی برای پاسداشت حماسه ۱۸تیر |
 |
 |
|
۱۸
 تیرماه ۷۸ بی گمان ، برگی ماندگار و پندآموز در تاریخ جنبش دانشجویی و همینطور جنبش آزادی خواهی مردم ایران است و می توان آنرا بدرستی نقطه عطفی دانست که مسیر مبارزات مدنی بر ضد دیکتاتوری ولایت فقیه را تغییر داد. روزی که میتوان از آن هم به عنوان یک فاجعه یاد کرد و هم آنرا حماسه ای نامید که پرده از چهره ی حقیقی استبداد دینی آلوده به نفت و خون برکشید و هم پیشاپیش سرنوشت جنبش اصلاحات را به روشنی در برابر دیدگان مردم ایران به تصویر کشید . بر تمام ایرانیان است تا با بازخوانی دقیق تاریخ و علل و عوامل رخدادهای مهمی همچون ۱۸ تیر ۷۸، از آنها برای قضاوت و درک درست از ماهیت حاکمان مستبد و همچنین قوتها و ضعفهای جنبش دموکراسی خواهی بهره و پند گرفته و راه آینده را روشن تر ترسیم کنند.
۱۸ تبر ۷۸در حالی رخ داد که دو سال از دوم خرداد ۷۶ ( که نماد روشنی از آرمان های دموکراسی خواهی مردم ایران و "نه" بزرگ آنان پس از ۲۰سال به حاکمیت بود ) می گذشت ، شکاف سیاسی عمیق و مرزبندی های تازه در میان گرایشهای مختلف درون حاکمیت رخ داده بود و از همه مهمتر افشای قتل های زنجیره ای در فضای به نسبت باز شده ی مطبوعاتی کشور ، رهبر جمهوری اسلامی و حلقه های قدرت و ثروت اطراف او را واداشته بود تا هر طور شده موج بلند به راه افتاده را پیش از آنکه دودمانشان بر باد رود متوقف کنند . تعطیلی روزنامه ی سلام به بهانه ی افشای مدارک محرمانه ی وزارت اطلاعات که خود افشاکننده ی ماهیت مخوف و پیچیده ی سیستم ترور و سرکوب فرهیختگان در پروژه ی جنایات زنجیره ای و اتصال مستقیم آن به راس حاکمیت بود ، آتشفشان ملتهب فضای سیاسی ایران را سرانجام به خروش انداخت و حاکمیت مطلقه را وادار به کنار زدن عبا از شمشیرهای از رو بسته کرد. اگر نبود بیداری و هوشیاری شیر دختران و دلیر پسران فرهیخته و میهن دوست جنبش دانشجویی و حساسیت و واکنش بهنگام آنان در برابر استبداد حاکمین ، کودتای پنهان آنان بدون رسوایی و هزینه ی جدی به پیش میرفت و چهره ی حقیقی دژخیم فاش نمیشد . چنین بود که اشک تمساح ولی مطلقه ی فقیه در آمد و پرده از تزویر ، دورویی ، هیمنه ی پوشالی و ترس مفرط او از تعمیم خیزش دانشجویی به خیزش عمومی بر داشته شد . واکنش شتاب زده و جنایت کارانه ی ولی فقیه و ورود مستقیم نیروی به ظاهر مردمی سپاه پاسداران به سرکوب خیزش ۱۸ تیر و روزهای پس از آن و حضور فعال و بی پرده ی اراذل و اوباش لباس شخصی در ضرب و شتم و دستگیری و زندان کردن دانشجویان به خوبی عیان کرد که رهبر جمهوری اسلامی که نه پایگاهی میان سیاسیون و نه وجاهتی در میان روحانیون و نه محبوبیتی در میان مردم داشت چاره ی محکم کردن پایه های قدرت نامشروعش را تکیه بر سرنیزه دیده است . از سوی دیگر تقلیل این فاجعه ی بزرگ به " دزدی یک ریش تراش از خوابگاه دانشجویان " عدالت محوری و دین باوری دستگاه قضایی نظام ولایت فقیه را به طنز تلخ و شوخی مردم کوچه و بازار تبدیل کرد و بیش از پیش عیان کرد که بنیان های حکومت ولایی تا چه میزان به دروغ ، فساد ، ستمگری و قدرت طلبی آلوده و از خردورزی ، عدالت و راستی تهی است . ۱۰ سال بعد در ۱۸ تیر ماه ۸۸، در جریان خیزش بی نظیر مردم بر ضد کودتای انتخاباتی / نظامی ، با افشای جنایات کهریزک برگ دیگری در تاریخ ایران ورق خورد . روزی که جنبش سبز مردمی به حمایت از جنبش دانشجویی خیابانها را فتح کردند و حکومت با تمام توان نظامی و امنیتی به سرکوب ، کشتار و دستگیری مردم پرداخت و با شکنجه ، تجاوز و قتل وحشیانه ی جوانان آزادی خواه در زندان کهریزک ، رسوایی و توحش خود را بیش از پیش عیان کرد . تشت رسوایی چنان صدا کرد که حتی رهبر نظام را واداشت تا این فاجعه را "جنایت" بخواند و اینچنین مزورانه شانه از مسئولیت آن خالی کند . نتیجه آن شد که شعارهای مردم در خیابان که از اعتراض به نتایج انتخاباتی آغاز شده بود به این شعار تاریخی در خیابانها بیانجامد که خلاصه و کوتاه بیانگر تمام حقیقت بود : " تجاوز ، جنایت ، مرگ بر این ولایت" . اما امروز؛ ۱۸ تیرماه در حالی فرا میرسد که هوا هر لحظه برای نفس کشیدن دانشجویان و آزادیخواهان سیاه تر میشود. دانشجویان فراوانی ستارهدار، از تحصیل محروم و در بند هستند . فضای امنیتی شدید بیش از هر زمانی نفس ها را در دانشگاه تنگ کرده است . اساتید دانشمند و آزادی خواه را بازنشسته یا اخراج کرده اند . خوابگاههای دانشجویی را به شدت زیر کنترل دارند و حتی اقدام به تخلیه ی آنها میکنند ، علوم انسانی را از محتوا خالی می کنند ، دختران و پسران را از هم جدا کرده و به شور جوانی و شعور والای دانشجو توهین می کنند و حتی خواسته های رفاهی و صنفی دانشجویان را با شدیدترین سرکوب ها یا احضار و محرومیت از تحصیل پاسخ میدهند . بار دیگر به جای معرفی و محاکمه ی حادثه ی دوم کوی دانشگاه و حمله ی وحشیانه در ۲۴خرداد ۸۸ به حریم دانشگاه (که تمامی اسناد و حتی فیلمهای آن موجود است )، این روزها دانشجویان قربانی و آسیب دیده و شکنجه شده ی آن جنایت را به جای عاملین و آمرین محاکمه و زندانی میکنند. نهاد مردمی ایران ، ضمن پاسداشت یاد و خاطره ی همه ی شهدا ، زندانیان و آسیب دیدگان دانشجو در تمامی رخدادها به ویژه ۱۸ تیر ۷۸ و ۸۸ و اعلام حمایت و اتحاد با جنبش دموکراسی خواه دانشجویی بر این باور است که: 1- خیزش شجاعانه ی مردم ایران در ۲ سال اخیر و دستاوردهای بی نظیر آن نتیجه و پیامد مبارزات نفس گیر و پیدا و پنهان جنبش دانشجویی به ویژه از ۱۸ تیر ۷۸ به این سو است که همواره در فضای سرکوب و خفقان بیشترین هزینه ها را پرداخته و با این وجود پیشتاز جنبشهای مدنی ایران بوده و هست . 2- با حوادثی نظیر حادثه ی ۱۸ تیر ۷۸و افشای جنایات حکومت در کهریزک پس از ۱۸ تیر ۸۸، امروز دیگر بر کسی پوشیده نیست که اراده و خواست حاکمان ایران حفظ قدرت به هر قیمت و با هر ابزار حتی کودتا ، کشتار ، شکنجه ، تجاوز و هزینه کردن از مذهب ، مردم ، استقلال کشور و منافع ملی است و در مقابل اراده و خواست مردم ایران تغییر نظام و جایگزینی آن با یک نظام مبتنی بر آزادی ، برابری و حقوق بشر است . 3- نهاد مردمی با وجود آنکه رژیم جمهوری اسلامی را فاقد مشروعیت و سید علی خامنه ای رهبر آن را حتی بر اساس همین قانون اساسی پر تناقض و مردود فاقد مشروعیت و صلاحیت رهبری میداند ، ولی شخص او را بعنوان فرمانده کل نیروهای مسلح و نهادهای امنیتی و قضایی ، مسئول مستقیم و متهم اصلی رخداد ۱۸ تیر ۷۸ و تمامی جنایات پس از آن تا به امروز دانسته و به او و همه ی نهادها و اشخاص حاضر در حلقه ی فاسد اطرافش هشدار میدهد تا با آزادی زندانیان سیاسی اعم از دانشجویان و دانشگاهیان و دیگر فعالان سیاسی ، مطبوعاتی و مدنی و توقف روند سرکوب و تهدید فعالین ، از حجم پرونده ی قطور خیانت ها و جنایت های خود ( که به زودی مجبور به پاسخگویی به آنها در برابر پیشگاه ملت خواهند بود ) بکاهند . 4- به آن دسته از اصلاح طلبان درون حاکمیت که اهمال و ضعف عملکردشان در حمایت از جنبش دانشجویی و قربانیان ۱۸ تیر ۷۸، نقطه ی ننگین تاریخی و مبنای گسست و شکست اصلاحات گردید و هنوز دل به گشایش در مذاکره و تعامل با رهبری جمهوری اسلامی و نهادهای قدرت بسته اند یادآور میشویم تا با مرور رخدادها از آن تاریخ و حتی پیش از آن به این سو از آنها پند گرفته و بدانند که گامهای پر هزینه ی مردم برای دستیابی به حقوق خود به مرحله ی عبور از این نظام رسیده و به هیچ عنوان قابل بازگشت نیست و هرگز از جریاناتی که دست خونین حاکمین جمهوری اسلامی را بفشارند حمایت نخواهند کرد . 5- از مردم ستم کشیده و همیشه پایدار و سربلند ایران زمین می خواهیم که به هر ترتیب که می توانند بزرگداشت ۱۸ تیر ۷۸ را برگزار کرده و بیش از پیش به حمایت از فرزندان فرهیخته و میهن پرست خود در دانشگاهها و همبستگی با جنبش دانشجویی ایران بپردازند . یادمان باشد که میزان پایبندی ما به " مسئولیت ملی " سرانجام " سرنوشت ملی " ما را رقم خواهد زد و بر ماست که با یادآوری و بهره گیری از تجربیات بزنگاههای تاریخی همچون ۱۸ تیر و پاسداشت و حمایت از قربانیان و آسیب دیدگان آن مسئولیت ملی خود را در این شرایط دشوار بجای آوریم . 6- امروز هر خانه ای در ایران یک دانشجو دارد و رشته های پرسشگری ، خردورزی ، خرافه ستیزی و آزادی خواهی به همه جای سرزمین مادری تنیده است و این خود می تواند پدید آورنده ی بزرگترین نیروی اجتماعی برای تعمیم شور و شعور مبارزات مدنی برای نجات ایران زمین و گذار از این بحران ویرانگر باشد . از تمام فرزندان دانشجوی ایران که خود قربانیان نظام حاکم هستند میخواهیم ، با حفظ روحیه ی امیدواری و با پایداری ، تلاش و همبستگی ، بیش از پیش به تعمیم آگاهی ، خردورزی و افشاگری در متن جامعه پرداخته و با بکار گیری نیروی جوانی ، قدرت هوشی ، خرد و خلاقیت و نبوغ خود جنبش آزادی خواهی ایران را استوار و پویا تر از همیشه به پیش برانند و اینچنین زنجیره ی طولانی عشق به میهن و مبارزه برای رهایی را که پیشینیان شان در دانشگاهها با جان خود یا تحمل مشقت ، زندان و شکنجه بر دوش کشیده اند ،به یاری هم تا زمان پیروزی و بنا کردن ایرانی آزاد ، آباد و سربلند ادامه دهند . برای ستیز با تاریکی شمشیر نمی کشیم ، هر کدام یک شمع روشن می کنیم. ۱۴ تیرماه ۱۳۹۰ پنجم ژوئیه ۲۰۱۱ نهاد مردمی
|
